ΑΠΟΨΕΙΣ

Μακεδονικό: Μπορεί και να μην μπορούμε

 08/10/2018 18:00

Υπάρχουν κάποιοι, κυρίως πρόσωπα που αυτοπροσδιορίζονται στο χώρο του κέντρου, που θεωρούν ότι η αντιπολίτευση θα έπρεπε να συναινέσει στη συμφωνία των Πρεσπών, επειδή στο θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ πρέπει οπωσδήποτε κάποια στιγμή να επέλθει ένας οποιοσδήποτε συμβιβασμός. Η απάντηση σ’ αυτήν την οπτική έρχεται από τα Σκόπια με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

Στρουθοκαμηλίζουμε όταν αρνούμαστε να καταλάβουμε ότι κανένα ζήτημα που αφορά ταυτότητες δεν είναι ελεγχόμενο από την ψυχρή συναλλακτική λογική, ούτε χειραγωγήσιμο από την πολιτική τάξη. Όπως απέτυχαν οι παρεμβάσεις του «διεθνούς παράγοντα», έτσι είναι καταδικασμένες και οποιεσδήποτε κομματικές γραμμές και από τις δυο πλευρές των συνόρων. Το βλέπω στον εαυτό μου.

Για μένα η λέξη Μακεδόνας αντικατοπτρίζει λιγότερο το χώρο και πολύ περισσότερο την παράδοση που πρωτογενώς μού μετέφεραν περήφανοι Έλληνες που γεννήθηκαν και έζησαν τα νιάτα τους σε γωνιές της Μακεδονίας πριν αυτές περιέλθουν στην ελληνική επικράτεια, αλλά και στο Κρούσοβο και το Μοναστήρι, που έχουν μείνει έξω από αυτήν. Κι επειδή αυτήν την κληρονομιά τη θεωρώ σπουδαία, όντας πεπεισμένος ότι έχει διαμορφώσει και την αντίληψή μου για την πατρίδα και τον κόσμο, δεν είμαι καθόλου διατεθειμένος να αποδεχθώ ότι ο αυτοπροσδιορισμός μου ως Μακεδόνα θα είναι περιορισμένης χρήσης κατ’ επιταγήν μίας ανόητης σύμβασης που erga omnes, με τη συναίνεση της Ελλάδος θα αναγνωρίζει ασύμμετρα στον όρο αυτόν την εθνική ταυτότητα των πολιτών μίας γειτονικής χώρας. Είναι αστείο και δεν βρίσκω ποιος θα μπορούσε να με πείσει να κληροδοτήσω στο παιδί μου μία ακρωτηριασμένη ταυτότητα. Σίγουρα κανείς πολιτικός.

Προφανώς, δεν έχουμε όλοι στην Ελλάδα την ίδια τοποθέτηση, είτε λόγω διαφορετικών προσλαμβανουσών είτε λόγω πολιτικών απόψεων, είτε λόγω κοσμοαντίληψης. Αλλά δεν είναι και ανάγκη να συμφωνήσουμε. Όπως δεν πρέπει ούτε να αποκλείουμε το ενδεχόμενο να μην μπορέσουμε να συμβιβαστούμε στα πάντα με τους βόρειους γείτονές μας και να αποφασίσουμε να επαναπροσδιορίσουμε τους κανόνες της μεταξύ μας καλής γειτονίας και να συνεχίσουμε τη συνεργασία με τις διαφωνίες μας υπαρκτές αλλά ξεκάθαρες. Το κάνουν με το δικό τους τρόπο οι Βούλγαροι, το εξασφαλίσαμε σε έναν βαθμό κι εμείς με την ενδιάμεση συμφωνία.

Δεν θα ισχυριστώ ότι ο χρόνος αμβλύνει τις διαφορές ταυτοτήτων, βοηθάει όμως ώστε να διακρίνουμε το σοβαρό από το φαιδρό. Όχι σπάνια, αυτό έρχεται αναπάντεχα γρήγορα όπως συμβαίνει με το ανέκδοτο του αρχαϊσμού, που αντέχει πολύ λιγότερο από τα τραγικά αγάλματα και τις κιτσάτες προσόψεις των κακότεχνων κτιρίων, με τα οποία ένας σαχλός εθνικιστικός παροξυσμός «στόλισε» τα Σκόπια.


*Δημοσιεύθηκε στη "ΜτΚ"

Δημοφιλείς Απόψεις